Νικόλαος Μάρτης: Τι μου είχε πει ο Άγιος Παΐσιος για το θέμα της Μακεδονίας!

Στο τελευταίο μέρος της  συνέντευξης στο Νοιάζομαι, ο τέως Υπουργός Νικόλαος Μάρτης (†) και συγγραφέας του περίφημου βιβλίου για την Πλαστογράφηση της Ιστορίας της Μακεδονίας, αναφέρθηκε στο μεγάλο ενδιαφέρον του διορατικού Γέροντα Παϊσίου για τη Μακεδονία. 
 
Διαβάστε το σχετικό απόσπασμα για όσα είχε πει τότε στον Νικόλαο Μάρτη ο άγιος Γέροντας Παΐσιος για το Μακεδονικό ζήτημα.

Ν- Κύριε Μάρτη, είχατε μιλήσει με το γνωστό Γέροντα Παΐσιο;
Μ – Βέβαια! Και είχε γράψει ένα ποίημα για μένα! (σ.σ. αυτούσιο το ποίημα με το γραφικό χαρακτήρα του Γέροντα, δημοσιεύεται στο βιβλίο του Νικολάου Ζουρνατζόγλου «Μαρτυρίες Προσκυνητών- Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης 1924-1994, Άθωνας» σελ. 272). Μου είχε πει μάλιστα «Μάρτη έγινε ο Ευαγγελισμός, Μάρτη η Επανάσταση του ΄21, Μάρτης αγωνίζεται και για το θέμα της Μακεδονίας»…
Ν – Είχε μεγάλη αγάπη για τη Μακεδονία ο Γέροντας!
Μ- Πολύ! Και σε κάποιους προσκυνητές που διένειμαν δωρεάν χριστιανικά βιβλία, τους έλεγε να αγοράζουν και να διανέμουν και το βιβλίο μου, για την Πλαστογράφηση της Ιστορίας της Μακεδονίας!
Ν – Σχετικά με τις διεκδικήσεις των Σκοπιανών σας είχε πει κάτι συγκεκριμένο; Για την προπαγάνδα των Σκοπίων;
Μ – Ναι! Ο Γέροντας Παΐσιος μου είχε πει ότι «οι κόποι σου δεν θα πάνε χαμένοι! Θα βρεθούν τίμιοι άνθρωποι, που θα αξιοποιήσουν και θα δικαιώσουν τον αγώνα σου» για τη Μακεδονία!
Ν – Δηλαδή θα έχουμε θετικό αποτέλεσμα;
Μ- Βεβαίως!
Ν – Κύριε Μάρτη, από την όλη συζήτηση που είχατε με το Γέροντα, αισθανθήκατε δηλαδή ότι ήταν σίγουρος για την τελική μας δικαίωση;
Μ – Αφού μου είπε «ο κόπος σου δεν θα πάει χαμένος»!..
Ν- Είναι πολύ σημαντικά αυτά που μας αναφέρετε…Διότι πρόκειται ακριβώς για το διορατικό Γέροντα Παΐσιο!..
Κύριε Μάρτη, σας ευχαριστούμε ειλικρινά για την τόσο ενδιαφέρουσα συνέντευξη που παραχωρήσατε στο Νοιάζομαι, όσο και για τον μεγάλο και ωραίο αγώνα που κάνετε για τη Μακεδονία μας…
Μ – Και εγώ σας ευχαριστώ.
πηγή

Γέροντα, χθές είπατε ότι άλλο είναι η υπομονή και άλλο η ανοχή. Τί εννοούσατε;

Γέροντα, χθές είπατε ότι άλλο είναι η υπομονή και άλλο η ανοχή. Τί
εννοούσατε;
– Υπομονή δεν είναι το να ανέχωμαι τον άλλον. Όταν λέω ότι ανέχομαι τον άλλον, είναι σαν να λέω: «Ο άλλος είναι χάλια, εγώ είμαι καλά, και τον ανέχομαι».
Η πραγματική υπομονή είναι να αισθάνωμαι ενοχή για την κατάστασή του και να τον πονάω.
Αυτό έχει πολλή ταπείνωση και αγάπη, και τότε δέχομαι την Χάρη του Θεού και βοηθιέται και ο άλλος.
Αν δώ, ας υποθέσουμε, κάποιον κουτσό ή κουφό ή ναρκομανή, πρέπει να σκεφθώ: «άν ήμουν εγώ σε καλή πνευματική κατάσταση, θα παρακαλούσα τον Θεό και θα τον έκανε καλά», γιατί ο Χριστός είπε: «θά σάς δώσω δύναμη να κάνετε μεγαλύτερα θαύματα από μένα»5, οπότε έρχεται ο πόνος, η αγάπη για τον άλλον. Ενώ, αν πώ: «έ, τί να τον κάνω, ανάπηρος είναι, ας καθήσω λίγο κοντά του· θα έχω άλλωστε και τον μισθό μου», τότε ανέχομαι τον άλλον και δικαιολογώ τον εαυτό μου ότι έκανα το καθήκον μου.
Τους περισσότερους πειρασμούς συχνά τους δημιουργεί ο ίδιος ο εαυτός μας, όταν έχουμε τον εαυτό μας μέσα στην συνεργασία μας με τους άλλους.
Όταν δηλαδή κινούμαστε από ιδιοτέλεια, θέλουμε να εξυψώνουμε τον εαυτό μας και επιδιώκουμε την προσωπική μας ικανοποίηση.
Στον Ουρανό δεν ανεβαίνει κανείς με το κοσμικό ανέβασμα αλλά με το πνευματικό κατέβασμα.
Όποιος βαδίζει χαμηλά, βαδίζει πάντα με σιγουριά και ποτέ δεν πέφτει.
Γι᾿ αυτό, όσο μπορούμε, να ξερριζώνουμε την κοσμική προβολή και την κοσμική επιτυχία, η οποία είναι πνευματική αποτυχία. Να σιχαινώμαστε τον κρυφό και φανερό εγωισμό και την ανθρωπαρέσκεια, για να αγαπήσουμε ειλικρινά τον Χριστό. Την εποχή μας δεν την χαρακτηρίζει το αθόρυβο αλλά το εντυπωσιακό, το κούφιο.

.Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Γ’ «Πνευματικός Αγώνας» - 56

5 Βλ. Ιω. 14, 12.

https://www.facebook.com/hlias.xaintoytis